تفاوت ایمپلنت و بریج دندان؛ کدام روش بهتر است؟

تفاوت ایمپلنت و بریج دندان یکی از موضوعات مهم برای افرادی است که یک یا چند دندان خود را از دست داده‌اند و به دنبال روشی مناسب برای جایگزینی آن هستند. هر دو روش می‌توانند زیبایی لبخند و توانایی جویدن را بهبود دهند، اما از نظر نحوه نصب، ماندگاری، هزینه و تاثیر بر دندان‌های سالم تفاوت‌های قابل‌توجهی دارند. آیا بهتر است برای نصب بریج، دندان‌های مجاور تراشیده شوند یا با کاشت ایمپلنت، دندان ازدست‌رفته به‌صورت مستقل جایگزین شود؟ در بسیاری از افراد، ایمپلنت به دلیل حفظ ساختار دندان‌های کناری و ایجاد تکیه‌گاهی مستقل، انتخاب مناسب‌تری محسوب می‌شود. در ادامه، ایمپلنت و بریج را از جنبه‌های مختلف مقایسه می‌کنیم تا مشخص شود کدام روش با شرایط دهان و دندان شما سازگاری بیشتری دارد.

تفاوت ایمپلنت و بریج دندان در یک نگاه

مهم‌ترین فرق جراحی ایمپلنت دندان و بریج در نحوه جایگزینی دندان ازدست‌رفته است. ایمپلنت با استفاده از پایه‌ای که داخل استخوان فک قرار می‌گیرد، جایگزینی مستقل برای دندان ایجاد می‌کند؛ در حالی که بریج معمولی برای نگهداری دندان مصنوعی به دندان‌های مجاور متکی است. جدول زیر مهم‌ترین تفاوت‌های این دو روش را نشان می‌دهد.

ویژگی	ایمپلنت دندان	بریج دندان
نحوه اتصال	پایه مستقل داخل استخوان فک	اتصال به دندان‌های مجاور
تراش دندان‌های سالم	معمولاً نیاز ندارد	در بریج معمولی لازم است
تأثیر بر استخوان فک	کمک به حفظ استخوان اطراف پایه	جایگزین ریشه دندان نمی‌شود
ماندگاری	قابلیت دوام طولانی‌مدت	وابسته به سلامت دندان‌های پایه
ظاهر طبیعی	بسیار مناسب	می‌تواند بسیار طبیعی باشد
قدرت جویدن	انتقال مستقل نیرو به استخوان	انتقال نیرو به دندان‌های پایه
هزینه اولیه	معمولاً بیشتر	معمولاً کمتر
مدت درمان	اغلب طولانی‌تر	معمولاً کوتاه‌تر
نیاز به جراحی	دارد	معمولاً ندارد
بهداشت و مراقبت	تمیز کردن اطراف روکش و پایه	نیازمند تمیز کردن زیر دندان مصنوعی

در شرایطی که دندان‌های دو طرف فضای خالی سالم باشند و استخوان فک وضعیت مناسبی داشته باشد، ایمپلنت اغلب گزینه مطلوب‌تری برای حفظ دندان‌های طبیعی است. بااین‌حال، انتخاب نهایی باید پس از بررسی وضعیت لثه، استخوان و سلامت عمومی بیمار توسط بهترین متخصص ایمپلنت در تهران انجام شود.

اگر قصد دارید نزد دکتر علی قمری جراحی ایمپلنت دندان انجام دهید فرم زیر را پر کنید، کارشناسان ما با شما برای تعیین نوبت تماس می‌گیرند.

ایمپلنت و بریج دندان چیست و چگونه انجام می‌شوند؟

پیش از مقایسه جزئیات، آشنایی با ساختار این دو روش اهمیت دارد؛ زیرا تفاوت در نحوه اتصال آن‌ها، بر سلامت دندان‌های مجاور، ماندگاری و مراقبت‌های آینده تاثیر می‌گذارد.

ایمپلنت دندان چگونه جایگزین دندان ازدست‌رفته می‌شود؟

ایمپلنت دندان روشی برای جایگزینی یک یا چند دندان ازدست‌رفته است که در آن پایه‌ای اغلب از جنس تیتانیوم داخل استخوان فک قرار می‌گیرد. این پایه نقش ریشه مصنوعی را بر عهده دارد و پس از برقراری اتصال پایدار با استخوان، امکان نصب روکش دندان روی آن فراهم می‌شود. یکی از ویژگی‌های مهم ایمپلنت این است که برای جایگزینی یک دندان، عموما نیازی به تراش دندان‌های مجاور وجود ندارد. به همین دلیل، افرادی که یک دندان خود را از دست داده‌اند اما دندان‌های کناری آن‌ها سالم است، می‌توانند از مزایای این روش بهره‌مند شوند. البته انجام ایمپلنت به شرایط مناسبی مانند سلامت بافت لثه، وجود استخوان کافی یا امکان بازسازی آن و توانایی بدن برای ترمیم پس از جراحی نیاز دارد.

بریج دندان چیست و چگونه به دندان‌های کناری متصل می‌شود؟

بریج دندان یا پل دندانی، نوعی پروتز ثابت است که برای پر کردن فضای خالی ناشی از فقدان دندان استفاده می‌شود. در بریج معمولی، دندان مصنوعی میان دو روکش قرار می‌گیرد و این روکش‌ها روی دندان‌های مجاور نصب می‌شوند. برای قرارگیری روکش‌ها، معمولا لازم است بخشی از ساختار دندان‌های پایه تراشیده شود. بنابراین اگر دندان‌های کناری سالم باشند، انجام بریج می‌تواند با برداشتن بخشی از بافت طبیعی آن‌ها همراه باشد. البته تمام انواع بریج به میزان یکسانی تراش نیاز ندارند. برای مثال، بریج مریلند در بعضی شرایط با اتصال به سطح پشتی دندان‌های مجاور ساخته می‌شود و ممکن است به تراش بسیار کمتری نیاز داشته باشد.

مهم‌ترین تفاوت‌های ایمپلنت و بریج دندان

مقایسه ایمپلنت و بریج تنها به ظاهر دندان مصنوعی محدود نیست. تفاوت این دو روش در حفظ ساختار دهان، فشار واردشده هنگام جویدن و شرایط نگهداری می‌تواند بر نتیجه درمان در سال‌های آینده تاثیر بگذارد.

تفاوت ایمپلنت و بریج در حفظ دندان‌های مجاور

یکی از مهم‌ترین مزایای ایمپلنت نسبت به بریج، حفظ دندان‌های سالم مجاور است. زمانی که یک دندان از دست می‌رود، ایمپلنت می‌تواند بدون نیاز به تراش دندان‌های کناری، فضای خالی را پر کند. اما در بریج معمولی، دندان‌های دو طرف باید به‌اندازه لازم آماده شوند تا روکش‌های نگهدارنده روی آن‌ها قرار بگیرند. این فرایند اغلب شامل برداشتن بخشی از مینای دندان و گاهی ساختارهای زیرین آن است.

تراش دندان یک تغییر برگشت‌ناپذیر محسوب می‌شود. به همین دلیل، اگر دندان‌های مجاور سالم باشند، حفظ ساختار طبیعی آن‌ها یکی از دلایل مهم برای انتخاب ایمپلنت است. البته اگر دندان‌های کناری از قبل آسیب‌دیده باشند و به روکش نیاز داشته باشند، بریج نیز می‌تواند انتخاب منطقی و مناسبی باشد.

تفاوت ایمپلنت و بریج در طول عمر و ماندگاری

ماندگاری ایمپلنت و بریج به عوامل مختلفی از جمله کیفیت درمان، سلامت لثه، بهداشت دهان، میزان فشار هنگام جویدن و معاینات دوره‌ای بستگی دارد. ایمپلنت در صورت جوش‌خوردن مناسب با استخوان و رعایت مراقبت‌های لازم، قابلیت استفاده طولانی‌مدت دارد. پایه ایمپلنت ممکن است سال‌های زیادی عملکرد مناسبی داشته باشد، هرچند روکش آن گاهی به ترمیم یا تعویض نیاز پیدا می‌کند.

بریج نیز می‌تواند سال‌ها مورد استفاده قرار گیرد، اما دوام آن تا حد زیادی به سلامت دندان‌های پایه وابسته است. پوسیدگی زیر روکش، مشکلات لثه یا آسیب به دندان‌های نگهدارنده ممکن است باعث نیاز به تعویض بریج شود. نکته مهم این است که هیچ‌کدام از این روش‌ها ماندگاری دائمی و تضمین‌شده ندارند. بااین‌حال، استقلال ایمپلنت از دندان‌های مجاور می‌تواند یکی از مزایای آن در برنامه‌ریزی درمان بلندمدت باشد.

تفاوت ایمپلنت و بریج در جلوگیری از تحلیل استخوان فک

پس از کشیدن یا از دست دادن دندان، استخوان ناحیه‌ای که قبلا ریشه دندان را دربر می‌گرفت، به‌تدریج ممکن است تحلیل برود. این تغییر می‌تواند بر وضعیت بافت لثه و شکل استخوان فک تاثیر بگذارد. ایمپلنت با قرارگیری داخل استخوان و انتقال نیروهای عملکردی به آن، می‌تواند به حفظ استخوان اطراف پایه کمک کند. این ویژگی از تفاوت‌های مهم ایمپلنت با بریج معمولی است.

در مقابل، بریج فضای قابل‌مشاهده دندان ازدست‌رفته را پر می‌کند، اما پایه‌ای داخل استخوان محل دندان ازدست‌رفته ندارد. بنابراین نمی‌تواند نقش ریشه مصنوعی ایمپلنت را ایفا کند. البته ایمپلنت نیز مانع تمام تغییرات استخوانی نمی‌شود و ممکن است حتی پس از کاشت آن، مقداری تحلیل استخوان رخ دهد.

تفاوت ایمپلنت و بریج از نظر زیبایی و ظاهر طبیعی

هر دو روش می‌توانند ظاهری طبیعی و هماهنگ با سایر دندان‌ها ایجاد کنند. کیفیت روکش، انتخاب رنگ مناسب، وضعیت لثه و طراحی پروتز از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده نتیجه زیبایی هستند. در ایمپلنت، روکش به‌صورت مستقل روی پایه قرار می‌گیرد و امکان طراحی آن متناسب با دندان‌های مجاور وجود دارد. این ویژگی به‌خصوص در افرادی که یک دندان خود را از دست داده‌اند، اهمیت دارد.

بریج نیز در صورت طراحی صحیح می‌تواند نتیجه بسیار مطلوبی ایجاد کند. بااین‌حال، تغییرات استخوان و لثه زیر دندان مصنوعی بریج ممکن است در طول زمان روی ظاهر ناحیه تاثیر بگذارد. بنابراین نمی‌توان گفت ایمپلنت در تمام شرایط از نظر زیبایی بهتر است، اما در بسیاری از موارد امکان بازسازی مستقل دندان و حمایت از بافت‌های اطراف از مزایای آن محسوب می‌شود.

تفاوت ایمپلنت و بریج در قدرت جویدن و راحتی غذا خوردن

از دست دادن دندان می‌تواند باعث دشواری در جویدن بعضی غذاها و تغییر نحوه توزیع فشار روی سایر دندان‌ها شود. هر دو روش ایمپلنت و بریج برای بهبود این وضعیت استفاده می‌شوند. در ایمپلنت، نیروهای جویدن از طریق روکش و پایه به استخوان اطراف منتقل می‌شوند. به همین دلیل، دندان جایگزین‌شده تکیه‌گاه مستقلی دارد.

در بریج معمولی، نیروهای واردشده به دندان مصنوعی از طریق دندان‌های پایه تحمل می‌شوند. اگر این دندان‌ها وضعیت مناسبی داشته باشند و بریج به‌درستی طراحی شده باشد، عملکرد جویدن می‌تواند بسیار خوب باشد. بااین‌حال، در افراد واجد شرایط، ایمپلنت می‌تواند بدون وابسته کردن دندان جایگزین‌شده به دندان‌های کناری، عملکرد مناسبی هنگام جویدن فراهم کند.

تفاوت ایمپلنت و بریج از نظر مدت زمان درمان

یکی از مزایای بریج، کوتاه‌تر بودن فرایند درمان در بسیاری از بیماران است. پس از آماده‌سازی دندان‌های پایه، قالب‌گیری یا اسکن انجام می‌شود و پروتز نهایی پس از ساخت روی دندان‌ها قرار می‌گیرد. ایمپلنت عمدتا به زمان بیشتری نیاز دارد. پس از قرار دادن پایه داخل فک، ممکن است لازم باشد مدتی برای ترمیم استخوان و ایجاد اتصال پایدار میان ایمپلنت و استخوان سپری شود.

البته در بعضی بیماران، امکان انجام ایمپلنت فوری یا نصب روکش موقت در زمان کوتاه‌تر وجود دارد. مناسب بودن این روش به شرایط استخوان، پایداری پایه و نظر دندانپزشک بستگی دارد. بنابراین اگر سرعت درمان مهم‌ترین اولویت بیمار باشد، بریج ممکن است مزیت داشته باشد؛ اما برای افرادی که حفظ دندان‌های مجاور و جایگزینی مستقل دندان اهمیت بیشتری دارد، زمان طولانی‌تر درمان ایمپلنت می‌تواند قابل‌قبول باشد.

تفاوت ایمپلنت و بریج در مراقبت و بهداشت دهان

نگهداری صحیح از ایمپلنت و بریج برای جلوگیری از مشکلات لثه و افزایش دوام درمان ضروری است. در ایمپلنت، مسواک زدن منظم، تمیز کردن اطراف روکش، استفاده از وسایل مناسب پاک‌سازی بین دندان‌ها و مراجعه دوره‌ای به دندانپزشک اهمیت دارد. تجمع پلاک میکروبی اطراف ایمپلنت می‌تواند باعث التهاب بافت‌های اطراف آن شود.

در بریج، علاوه بر رعایت بهداشت دندان‌های پایه، تمیز کردن فضای زیر دندان مصنوعی نیز ضروری است. این کار ممکن است به نخ دندان مخصوص بریج یا ابزارهای بین‌دندانی نیاز داشته باشد. به‌طور کلی، هر دو روش مراقبت روزانه می‌خواهند، اما تمیز کردن زیر بریج معمولی ممکن است برای بعضی افراد دشوارتر باشد.

هزینه ایمپلنت بیشتر است یا بریج دندان؟

هزینه ایمپلنت دندان اغلب در ابتدای درمان بیشتر از بریج است؛ زیرا برای انجام آن به پایه ایمپلنت، قطعات اتصال‌دهنده، روکش و جراحی نیاز است. در بعضی بیماران نیز ممکن است درمان‌های تکمیلی مانند پیوند استخوان ضروری باشد. در مقابل، بریج معمولی به جراحی داخل استخوان نیاز ندارد و به همین دلیل ممکن است هزینه اولیه کمتری داشته باشد. بااین‌حال، مقایسه هزینه این دو روش نباید فقط بر اساس مبلغ پرداختی در زمان درمان انجام شود.

برای بررسی ارزش اقتصادی هر روش در بلندمدت، عوامل زیر اهمیت دارند:

• دوام درمان: هر دو روش ممکن است پس از چند سال به تعمیر یا تعویض اجزای پروتز نیاز پیدا کنند.
• سلامت دندان‌های مجاور: در بریج معمولی، پوسیدگی یا آسیب دندان‌های پایه می‌تواند هزینه درمان‌های بعدی را افزایش دهد.
• مراقبت و نگهداری: معاینات دوره‌ای و رعایت بهداشت برای حفظ نتیجه هر دو درمان ضروری است.
• نیاز به درمان‌های جانبی: هزینه ایمپلنت ممکن است به دلیل نیاز به پیوند استخوان یا اقدامات دیگر افزایش پیدا کند.

بنابراین، اگرچه هزینه اولیه ایمپلنت معمولاً بیشتر است، اما در بیمارانی که دندان‌های کناری سالمی دارند، مزیت حفظ این دندان‌ها می‌تواند ارزش درمانی مهمی ایجاد کند. البته نمی‌توان با قطعیت گفت هزینه نهایی ایمپلنت در تمام افراد کمتر از بریج خواهد بود.

چرا ایمپلنت دندان در بسیاری از موارد انتخاب بهتری است؟

وقتی یک دندان از دست می‌رود، هدف درمان فقط پر کردن جای خالی آن نیست. حفظ سلامت سایر دندان‌ها، بازگرداندن عملکرد جویدن و انتخاب روشی که در بلندمدت با شرایط دهان سازگار باشد نیز اهمیت دارد. به همین دلیل، ایمپلنت دندان برای بسیاری از افراد واجد شرایط، به‌ویژه کسانی که دندان‌های مجاور سالمی دارند، گزینه مطلوبی است.

حفظ ساختار دندان‌های سالم

یکی از مهم‌ترین دلایل برتری ایمپلنت در بعضی شرایط، عدم نیاز به تراش دندان‌های سالم است. در بریج معمولی، برای ایجاد فضای مناسب روکش‌ها باید بخشی از ساختار دندان‌های پایه برداشته شود. این موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که فرد تنها یک دندان را از دست داده باشد و دندان‌های دو طرف فضای خالی کاملا سالم باشند. در چنین شرایطی، ایمپلنت امکان جایگزینی دندان را بدون ایجاد تغییر گسترده در ساختار دندان‌های مجاور فراهم می‌کند.

جایگزینی مستقل دندان ازدست‌رفته

پایه ایمپلنت مستقیما در استخوان فک قرار می‌گیرد و به دندان‌های اطراف متکی نیست. به این ترتیب، درمان یک فضای بی‌دندانی به وضعیت دندان‌های مجاور وابستگی کمتری دارد. این استقلال یکی از تفاوت‌های اصلی ایمپلنت و بریج محسوب می‌شود و می‌تواند در برنامه‌ریزی درمان‌های آینده اهمیت داشته باشد.

کمک به حفظ استخوان اطراف پایه ایمپلنت

از دست دادن ریشه دندان می‌تواند با تغییرات تدریجی استخوان فک همراه باشد. پایه ایمپلنت بخشی از عملکرد حمایتی ریشه طبیعی را جایگزین می‌کند و می‌تواند به حفظ استخوان اطراف خود کمک کند. این موضوع به معنای توقف کامل تحلیل استخوان نیست، اما یکی از مزایای مهم ایمپلنت نسبت به بریج متکی بر دندان به شمار می‌رود.

امکان استفاده طولانی‌مدت با مراقبت مناسب

ایمپلنت در صورت انتخاب صحیح بیمار، اجرای مناسب درمان و رعایت بهداشت دهان، می‌تواند برای سال‌های طولانی عملکرد مناسبی داشته باشد. بااین‌حال، عواملی مانند سیگار کشیدن، بیماری لثه، بهداشت نامناسب و بعضی بیماری‌های کنترل‌نشده می‌توانند خطر مشکلات اطراف ایمپلنت را افزایش دهند. بنابراین، نتیجه مطلوب تنها به کاشت پایه محدود نمی‌شود و مراقبت منظم بیمار نیز بخش مهمی از موفقیت درمان است.

چه افرادی بهتر است ایمپلنت انجام دهند؟

ایمپلنت برای همه افراد انتخاب یکسانی نیست، اما در بسیاری از بیمارانی که یک یا چند دندان خود را از دست داده‌اند، می‌تواند گزینه مناسبی باشد. بررسی شرایط دهان و وضعیت سلامت عمومی پیش از درمان ضروری است.

افراد زیر اغلب می‌توانند برای انجام ایمپلنت مورد ارزیابی قرار گیرند:

• افرادی که یک دندان خود را از دست داده‌اند و دندان‌های مجاور آن‌ها سالم است.
• افرادی که استخوان فک کافی برای نگهداری پایه ایمپلنت دارند یا امکان بازسازی استخوان در آن‌ها وجود دارد.
• کسانی که سلامت لثه مناسبی دارند و بیماری‌های فعال لثه آن‌ها درمان شده است.
• افرادی که می‌توانند بهداشت دهان را به‌خوبی رعایت کنند و برای معاینات دوره‌ای مراجعه داشته باشند.
• بیمارانی که از نظر سلامت عمومی و شرایط ترمیم پس از جراحی، وضعیت مناسبی دارند.

برای تشخیص مناسب بودن ایمپلنت، دندانپزشک وضعیت دهان را معاینه می‌کند و با بررسی تصاویر رادیوگرافی و در صورت نیاز تصویربرداری سه‌بعدی، کیفیت و حجم استخوان را ارزیابی خواهد کرد.

داشتن بعضی بیماری‌های زمینه‌ای نیز همیشه به معنای ممنوعیت ایمپلنت نیست. برای مثال، وضعیت کنترل قند خون و عوامل خطر دیگر باید به‌صورت فردی بررسی شوند.

چه زمانی بریج دندان به ایمپلنت ترجیح داده می‌شود؟

با وجود مزایای ایمپلنت، در بعضی شرایط بریج می‌تواند گزینه مناسب‌تری باشد. انتخاب درمان باید بر اساس وضعیت واقعی دندان‌ها و نیاز بیمار انجام شود، نه صرفا برتری‌های کلی یک روش. یکی از این شرایط زمانی است که دندان‌های مجاور فضای خالی از قبل آسیب‌دیده باشند و به روکش نیاز داشته باشند. در چنین وضعیتی، استفاده از آن‌ها به‌عنوان پایه بریج ممکن است بخشی از نیاز درمانی همان دندان‌ها را نیز برطرف کند.

همچنین در بیمارانی که به دلیل شرایط پزشکی، محدودیت‌های جراحی یا مشکلات شدید استخوان فک امکان انجام ایمپلنت ندارند، بریج می‌تواند مطرح شود. افرادی که تمایل به جراحی ندارند یا کوتاه بودن زمان درمان برای آن‌ها اولویت بالایی دارد نیز ممکن است بریج را ترجیح دهند. البته کمبود استخوان همیشه مانع قطعی ایمپلنت نیست؛ زیرا در بعضی شرایط می‌توان با روش‌هایی مانند پیوند استخوان، امکان کاشت پایه را فراهم کرد. به همین دلیل، بهتر است پیش از تصمیم‌گیری قطعی درباره انجام بریج، امکان جایگزینی دندان با ایمپلنت نیز بررسی شود.

بالاخره ایمپلنت بهتر است یا بریج دندان؟

پاسخ به این سؤال به وضعیت دندان‌های مجاور، میزان استخوان فک، سلامت عمومی و اولویت‌های بیمار بستگی دارد. بااین‌حال، اگر یک دندان از دست رفته باشد، دندان‌های اطراف سالم باشند و شرایط جراحی مناسب باشد، ایمپلنت در بسیاری از موارد انتخاب مطلوب‌تری است؛ زیرا بدون نیاز به تراش دندان‌های سالم، جایگزینی مستقل برای دندان ایجاد می‌کند.

بریج نیز روشی معتبر برای جایگزینی دندان‌های ازدست‌رفته است، به‌خصوص زمانی که دندان‌های کناری به روکش نیاز دارند یا انجام ایمپلنت برای بیمار مناسب نیست. برای افرادی که قصد دارند از میان این دو روش انتخاب کنند، مهم‌ترین اقدام، ارزیابی تخصصی وضعیت دندان‌های مجاور و استخوان فک است. این بررسی مشخص می‌کند که مزایای ایمپلنت تا چه اندازه در شرایط فرد قابل دستیابی است.

برای انتخاب ایمپلنت یا بریج با دندانپزشک مشورت کنید

اگر دندان خود را از دست داده‌اید و به دنبال روشی ماندگار برای جایگزینی آن هستید، ایمپلنت می‌تواند انتخاب مناسبی برای شما باشد. برخلاف بریج معمولی که اغلب به تراش دندان‌های مجاور نیاز دارد، ایمپلنت بدون نیاز به تراش دندان‌های سالم، جایگزینی مستقل برای دندان ازدست‌رفته ایجاد می‌کند. دکتر علی قمری، دندانپزشک فعال در زمینه کاشت ایمپلنت دندان، با بررسی وضعیت استخوان فک، سلامت لثه و شرایط دندان‌های مجاور، مناسب بودن این روش را برای هر بیمار ارزیابی می‌کند. اگر بین ایمپلنت و بریج مردد هستید، می‌توانید برای دریافت مشاوره تخصصی و بررسی امکان کاشت ایمپلنت با شماره ۰۲۱۸۲۸۰۸۱۱۰ تماس بگیرید.

سوالات متداول

جمع‌بندی

تفاوت ایمپلنت و بریج دندان در نحوه اتصال، حفظ دندان‌های مجاور، تأثیر بر استخوان فک، هزینه و مدت درمان مشخص می‌شود. اگرچه هر دو روش می‌توانند برای جایگزینی دندان ازدست‌رفته مناسب باشند، اما ایمپلنت در افراد واجد شرایط، به‌ویژه زمانی که دندان‌های کناری سالم هستند، مزایای مهمی دارد. عدم نیاز به تراش دندان‌های مجاور، تکیه‌گاه مستقل و امکان استفاده طولانی‌مدت از دلایلی هستند که ایمپلنت را به گزینه‌ای قابل‌توجه تبدیل می‌کنند. بااین‌حال، انتخاب قطعی باید بر اساس معاینه و بررسی شرایط فردی انجام شود.