پیوند لثه چیست؟ بررسی روش‌ها، مراحل، مراقبت‌ها و ماندگاری

پیوند لثه یکی از روش‌های درمانی برای اصلاح تحلیل و عقب‌رفتگی لثه و پوشاندن بخش‌هایی از ریشه دندان است که در اثر تحلیل نمایان شده‌اند. در این روش، بافت لثه از ناحیه مناسب دهان یا از مواد جایگزین بافت تهیه و در محل موردنظر قرار داده می‌شود. اینکه آیا بیمار به پیوند لثه نیاز دارد یا خیر، به علت تحلیل، میزان عقب‌رفتگی، ضخامت بافت لثه و شرایط دندان بستگی دارد. در ادامه با انواع پیوند لثه، مراحل انجام، میزان درد، مراقبت‌ها، دوره بهبودی، ماندگاری و هزینه این درمان آشنا می‌شوید.

پیوند لثه چیست؟

پیوند لثه یک روش جراحی برای افزایش حجم یا ضخامت بافت لثه و در برخی موارد پوشاندن ریشه‌های نمایان‌شده دندان است. زمانی که لثه از اطراف دندان عقب می‌رود، بخش بیشتری از سطح دندان به‌خصوص ریشه در معرض محیط دهان قرار می‌گیرد. این وضعیت ممکن است با حساسیت، افزایش احتمال آسیب به سطح ریشه یا تغییر ظاهر خط لثه همراه باشد.

در جراحی پیوند لثه، بافت مورد نیاز می‌تواند توسط بهترین جراح لثه از ناحیه دیگری از دهان مانند سقف دهان تهیه شود یا با توجه به شرایط بیمار از مواد جایگزین بافت استفاده شود. سپس این بافت در ناحیه‌ای که لثه دچار تحلیل یا کمبود ضخامت شده قرار می‌گیرد و با بخیه ثابت می‌شود. هدف از این درمان در همه بیماران یکسان نیست. گاهی هدف اصلی پوشاندن ریشه دندان است، در برخی افراد افزایش ضخامت لثه اهمیت بیشتری دارد و در مواردی نیز اصلاح فرم خط لثه و ایجاد تناسب بیشتر در ناحیه لبخند مورد توجه قرار می‌گیرد.

چه زمانی به پیوند لثه نیاز است؟

هر نوع عقب‌رفتگی لثه به معنی نیاز قطعی به جراحی نیست. گاهی با اصلاح روش مسواک زدن، کنترل التهاب یا درمان بیماری لثه می‌توان شرایط را کنترل کرد. در مقابل، اگر بافت لثه بسیار نازک باشد، ریشه دندان نمایان شده باشد یا تحلیل در حال پیشرفت باشد، پزشک ممکن است پیوند لثه را به‌عنوان یکی از گزینه‌های درمانی مطرح کند. تشخیص نیاز به پیوند بر اساس ظاهر لثه به‌تنهایی انجام نمی‌شود. محل تحلیل، میزان عقب‌رفتگی، ضخامت لثه، وضعیت دندان و بافت‌های اطراف آن و علت ایجاد مشکل باید در کنار یکدیگر بررسی شوند.

تحلیل و عقب‌رفتگی لثه

تحلیل لثه زمانی رخ می‌دهد که حاشیه لثه از موقعیت طبیعی خود عقب می‌رود و قسمت بیشتری از دندان نمایان می‌شود. این مشکل ممکن است در یک دندان یا چند دندان ایجاد شود و شدت آن نیز در افراد مختلف متفاوت است. اگر تحلیل محدود باشد، ممکن است فقط تحت نظر قرار بگیرد یا با اصلاح عوامل ایجادکننده کنترل شود. اما در مواردی که تحلیل قابل توجه باشد یا بافت اطراف دندان ضخامت کافی نداشته باشد، پیوند لثه می‌تواند یکی از گزینه‌های درمانی باشد.

نمایان شدن ریشه دندان

ریشه دندان برخلاف تاج، پوشش مینایی ندارد و در صورت نمایان شدن ممکن است نسبت به سرما، گرما یا تماس‌های مکانیکی حساس‌تر شود. همچنین تمیز کردن ناحیه ریشه می‌تواند برای برخی افراد دشوارتر باشد. در چنین شرایطی، یکی از اهداف پیوند لثه می‌تواند پوشاندن بخشی از ریشه نمایان و افزایش ضخامت بافت نرم اطراف دندان باشد. میزان پوشش قابل دستیابی به وضعیت اولیه لثه و شرایط محل بستگی دارد.

حساسیت دندان‌ها

تحلیل لثه یکی از دلایل احتمالی حساسیت دندان است، به‌خصوص زمانی که سطح ریشه نمایان شده باشد. حساسیت ممکن است هنگام خوردن مواد سرد یا گرم یا در اثر تماس مسواک با ناحیه تحلیل‌رفته ایجاد شود. البته هر حساسیتی به معنای وجود تحلیل لثه نیست. پوسیدگی، ترک دندان یا برخی مشکلات دیگر نیز می‌توانند علائم مشابه ایجاد کنند؛ بنابراین ابتدا باید علت اصلی مشخص شود.

نازک بودن بافت لثه

در بعضی افراد میزان عقب‌رفتگی لثه زیاد نیست، اما ضخامت بافت لثه کم است. بافت نازک ممکن است در برخی شرایط مستعد تحلیل بیشتر باشد و پزشک برای افزایش ضخامت آن، پیوند بافت نرم را پیشنهاد کند. در این حالت هدف جراحی ممکن است بیشتر تقویت بافت لثه باشد تا پوشاندن کامل ریشه دندان.

مشکلات زیبایی ناشی از تحلیل لثه

عقب‌رفتگی لثه می‌تواند باعث شود یک یا چند دندان بلندتر از دندان‌های مجاور به نظر برسند. این تغییر به‌خصوص در دندان‌های جلویی بیشتر قابل مشاهده است. در شرایط مناسب، پیوند لثه می‌تواند به اصلاح خط لثه و ایجاد تناسب بیشتر میان دندان‌ها و بافت لثه کمک کند. با این حال، میزان اصلاح ظاهری برای هر فرد متفاوت است و نتیجه به شدت تحلیل و شرایط بافتی بستگی دارد.

محافظت از ریشه دندان در برابر آسیب بیشتر

نمایان شدن ریشه می‌تواند احتمال حساسیت و آسیب‌های مربوط به سطح ریشه را افزایش دهد. به همین دلیل، در برخی بیماران افزایش ضخامت لثه و پوشاندن بخش نمایان ریشه می‌تواند بخشی از برنامه درمان باشد. البته پیوند به‌تنهایی عامل ایجادکننده تحلیل را برطرف نمی‌کند. اگر علت اصلی مانند فشار نامناسب هنگام مسواک زدن یا بیماری لثه همچنان وجود داشته باشد، کنترل آن برای حفظ نتیجه اهمیت دارد.

علت تحلیل لثه چیست؟

برای اینکه بدانیم چگونه تحلیل لثه را درمان کنیم، ابتدا باید علت ایجاد آن مشخص شود. تحلیل لثه ممکن است تنها یک علت نداشته باشد و ترکیبی از عوامل مکانیکی، التهابی، ساختاری و موقعیتی در ایجاد آن نقش داشته باشند. شناخت علت اهمیت زیادی دارد؛ زیرا اگر عامل ایجادکننده همچنان ادامه داشته باشد، انجام درمان بدون اصلاح آن ممکن است نتیجه مطلوب و پایداری ایجاد نکند.

بیماری‌های لثه

التهاب و بیماری‌های پیشرفته لثه می‌توانند به بافت‌های نگهدارنده دندان آسیب وارد کنند و در بعضی بیماران با عقب‌رفتگی لثه همراه شوند. در این شرایط، درمان بیماری لثه باید بخش مهمی از برنامه درمان باشد. اگر التهاب یا عفونت فعال وجود داشته باشد، ممکن است پزشک ابتدا وضعیت لثه را کنترل کند و سپس درباره انجام پیوند تصمیم بگیرد.

مسواک زدن با فشار زیاد

مسواک زدن با فشار بیش از حد، به‌خصوص اگر برای مدت طولانی ادامه داشته باشد، می‌تواند به بافت لثه آسیب مکانیکی وارد کند. این مشکل در افرادی که تصور می‌کنند هرچه محکم‌تر مسواک بزنند، دندان‌ها تمیزتر می‌شوند بیشتر دیده می‌شود. برای پیشگیری از آسیب، فشار دست و روش حرکت مسواک اهمیت دارد و بهتر است شیوه صحیح مسواک زدن توسط دندانپزشک آموزش داده شود.

تکنیک نامناسب مسواک زدن

علاوه بر فشار زیاد، جهت حرکت نامناسب مسواک و تمرکز بیش از حد روی یک ناحیه نیز می‌تواند به لثه آسیب برساند. بنابراین در صورت مشاهده عقب‌رفتگی لثه، فقط تعویض مسواک کافی نیست و روش استفاده از آن نیز باید بررسی شود.

تجمع پلاک و جرم

پلاک میکروبی در صورت پاک نشدن می‌تواند باعث التهاب لثه شود و در صورت پیشرفت بیماری، بافت‌های اطراف دندان نیز تحت تاثیر قرار بگیرند. رعایت بهداشت دهان و درمان تخصصی بیماری‌های لثه برای کنترل این عامل اهمیت دارد.

موقعیت نامناسب دندان

موقعیت دندان در استخوان فک و میزان پوشش بافت نرم اطراف آن می‌تواند در وضعیت لثه مؤثر باشد. در برخی افراد، قرارگیری دندان در موقعیتی که بافت استخوانی و لثه اطراف آن نازک است، می‌تواند احتمال تحلیل را افزایش دهد.

ضربه یا آسیب به لثه

ضربه مستقیم، فشار مداوم یا برخی عادت‌های دهانی ممکن است به بافت لثه آسیب وارد کنند. اگر عامل آسیب‌دهنده همچنان وجود داشته باشد، باید در کنار درمان لثه برای اصلاح آن نیز اقدام شود.

عوامل مرتبط با ساختار بافت لثه

ضخامت لثه در همه افراد یکسان نیست. بعضی افراد به‌طور طبیعی بافت نازک‌تری دارند و این ویژگی می‌تواند در ارزیابی خطر تحلیل و انتخاب روش درمان اهمیت داشته باشد.

اگر قصد دارید نزد دکتر علی قمری جراحی پیوند لثه انجام دهید فرم زیر را پر کنید، کارشناسان ما با شما برای تعیین نوبت تماس می‌گیرند.

انواع روش‌های پیوند لثه چیست؟

انواع پیوند لثه بر اساس نوع بافت مورد استفاده و نحوه انتقال آن به محل موردنظر با یکدیگر تفاوت دارند. انتخاب روش مناسب بر اساس شرایط هر بیمار انجام می‌شود و نمی‌توان یک تکنیک را برای تمام موارد تحلیل لثه بهترین گزینه دانست.

پیوند بافت همبند

پیوند بافت همبند یکی از روش‌های رایج برای درمان تحلیل لثه است. در این تکنیک، بافت همبند اغلب از بخش داخلی سقف دهان برداشته می‌شود و در محل موردنظر قرار می‌گیرد. این روش می‌تواند برای افزایش ضخامت بافت لثه و پوشاندن بخشی از ریشه نمایان‌شده مورد استفاده قرار گیرد. میزان پوشش و نتیجه نهایی به وضعیت اولیه ناحیه درمان بستگی دارد.

پیوند لثه آزاد

در پیوند لثه آزاد، قطعه‌ای از بافت لثه از ناحیه اهداکننده برداشته و به محل موردنظر منتقل می‌شود. این روش در شرایطی که افزایش مقدار بافت لثه یا ایجاد ناحیه‌ای ضخیم‌تر از لثه مورد نیاز باشد، می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. تفاوت آن با پیوند بافت همبند بیشتر به نوع بافت منتقل‌شده و هدف درمان مربوط می‌شود. انتخاب بین این دو روش پس از بررسی وضعیت بافت لثه انجام می‌شود.

پیوند پدیکول

در روش پدیکول، بافت لثه سالم از ناحیه مجاور محل تحلیل آماده می‌شود و بدون جدا کردن کامل از بافت اطراف، به سمت ناحیه موردنظر جابه‌جا می‌شود. این روش تنها در شرایطی قابل انجام است که در کنار ناحیه تحلیل، بافت کافی و مناسب وجود داشته باشد. به همین دلیل برای همه افراد قابل استفاده نیست.

چه کسانی کاندید مناسب پیوند لثه هستند؟

کاندید مناسب پیوند لثه فردی نیست که صرفاً لثه عقب‌رفته داشته باشد؛ بلکه باید مشخص شود که جراحی چه هدفی را دنبال می‌کند و آیا شرایط بافتی برای انجام آن مناسب است یا خیر.

افرادی که ریشه دندان آنها نمایان شده، بافت لثه نازکی دارند، حساسیت ناشی از تحلیل لثه تجربه می‌کنند یا تغییر قابل توجهی در خط لثه آنها ایجاد شده است، ممکن است پس از معاینه در گروه مناسب برای پیوند قرار بگیرند.

در مقابل، وجود بیماری فعال لثه، التهاب کنترل‌نشده، بهداشت دهان نامناسب یا برخی شرایط دیگر ممکن است باعث شود ابتدا درمان‌های مقدماتی انجام شود و سپس درباره پیوند تصمیم‌گیری شود.

مزایای پیوند لثه چیست؟

پیوند لثه با توجه به شرایط بیمار می‌تواند با هدف تقویت بافت لثه، پوشاندن بخش‌های نمایان‌شده ریشه و اصلاح خط لثه انجام شود. میزان و نوع نتیجه به علت تحلیل، وضعیت بافت و روش انتخاب‌شده بستگی دارد. مهم‌ترین مزایای احتمالی این روش عبارت‌اند از:

• کمک به پوشاندن بخش نمایان‌شده ریشه دندان
• افزایش ضخامت و حجم بافت لثه
• کمک به کاهش حساسیت دندان در برخی موارد ناشی از نمایان شدن ریشه
• ایجاد محافظت بیشتر از سطح ریشه دندان
• کمک به کنترل برخی موارد پیش‌رونده تحلیل لثه
• اصلاح نامنظمی خط لثه و بهبود ظاهر برخی نواحی لبخند
• ایجاد بافت مناسب‌تر در اطراف دندان یا ایمپلنت دندان در شرایطی که بافت نرم کافی وجود ندارد.
• کاهش احتمال آسیب مکانیکی بیشتر به لثه در نواحی دارای بافت بسیار نازک
• کمک به ایجاد تناسب بیشتر میان لثه و دندان‌ها در مواردی که تحلیل باعث تغییر فرم خط لثه شده است.

پیوند لثه چگونه انجام می‌شود؟

عمل پیوند لثه اغلب با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود و قبل از شروع جراحی، میزان تحلیل لثه، ضخامت بافت، وضعیت دندان و ناحیه‌ای که به پیوند نیاز دارد بررسی می‌شود. سپس بر اساس شدت تحلیل و شرایط بافت، محل دریافت پیوند و مقدار بافت مورد نیاز مشخص خواهد شد. اگر از بافت خود بیمار استفاده شود، بافت مورد نیاز عمدتا از ناحیه‌ای مانند سقف دهان تهیه می‌شود و در برخی شرایط نیز می‌توان از مواد جایگزین بافت استفاده کرد.

پس از آماده‌سازی محل تحلیل‌رفته، بافت پیوندی در موقعیت مناسب قرار داده می‌شود تا ناحیه موردنظر را پوشش دهد یا ضخامت بافت لثه را افزایش دهد. در ادامه، بافت با بخیه‌های ظریف ثابت می‌شود تا در طول ترمیم جابه‌جا نشود. جزئیات جراحی پیوند لثه و مدت انجام آن به تعداد دندان‌های درگیر، میزان تحلیل و تکنیک انتخاب‌شده بستگی دارد و مراقبت صحیح از محل پیوند پس از جراحی نیز برای طی شدن روند ترمیم اهمیت دارد.

پیوند لثه برای ایمپلنت چه کاربردی دارد؟

پیوند لثه فقط برای دندان‌های طبیعی انجام نمی‌شود و در برخی شرایط می‌تواند در اطراف ایمپلنت نیز مطرح شود. زمانی که بافت نرم اطراف ایمپلنت از نظر ضخامت یا مقدار کافی نباشد، پزشک ممکن است برای تقویت آن، پیوند بافت نرم را پیشنهاد کند.

این درمان ممکن است پیش از کاشت ایمپلنت، هم‌زمان با برخی مراحل درمان یا پس از کاشت و در صورت ایجاد تحلیل بافت اطراف ایمپلنت انجام شود. زمان مناسب آن به وضعیت لثه، استخوان و موقعیت ایمپلنت بستگی دارد. در اطراف ایمپلنت، سلامت بافت نرم اهمیت زیادی دارد؛ بنابراین اگر فردی پیش از ایمپلنت با کمبود بافت لثه مواجه باشد، ارزیابی آن می‌تواند بخشی از برنامه درمانی باشد.

آیا پیوند لثه درد دارد؟

یکی از سؤالات رایج بیماران این است که آیا پیوند لثه درد دارد. در زمان جراحی از بی‌حسی موضعی استفاده می‌شود و بنابراین بیمار اغلب درد ناشی از انجام جراحی را احساس نمی‌کند. پس از برطرف شدن اثر بی‌حسی، درد یا ناراحتی در محل جراحی و به‌خصوص در محل برداشت بافت ممکن است ایجاد شود. میزان ناراحتی در افراد مختلف متفاوت است و به نوع جراحی و وسعت درمان نیز بستگی دارد.

برای کنترل درد، پزشک ممکن است داروی مسکن تجویز کند. مصرف دارو باید طبق دستور انجام شود و در صورت ایجاد درد شدید، افزایش‌یابنده یا غیرمعمول، لازم است وضعیت محل جراحی بررسی شود.

مراقبت‌های بعد از پیوند لثه چیست؟

بعد از پیوند لثه، محافظت از بافت پیوندشده اهمیت زیادی دارد. در روزهای ابتدایی نباید محل جراحی را با انگشت یا زبان لمس کرد یا برای بررسی پیوند، لب را مرتب کنار زد. بهتر است از خوردن غذاهای سفت، ترد، بسیار داغ یا تند و همچنین جویدن در ناحیه تحت درمان خودداری شود. رعایت بهداشت دهان نیز باید طبق دستور دندانپزشک انجام شود و تا زمانی که اجازه داده نشده، مسواک یا نخ دندان مستقیما روی محل پیوند استفاده نشود.

داروهای تجویزشده باید مطابق دستور مصرف شوند و از تغییر خودسرانه مقدار یا نوع دارو پرهیز شود. همچنین فشار مستقیم به محل پیوند، فعالیت‌های شدید و ورزش سنگین ممکن است در روزهای ابتدایی محدود شود. مراجعه در زمان تعیین‌شده برای بررسی وضعیت بافت و بخیه‌ها نیز اهمیت دارد؛ زیرا روند ترمیم در هر فرد متفاوت است و دندانپزشک بر اساس وضعیت محل جراحی درباره ادامه مراقبت‌های بعد از پیوند لثه تصمیم می‌گیرد.

دوره نقاهت پیوند لثه چقدر است؟

دوره نقاهت پیوند لثه برای همه افراد یکسان نیست. در روزهای اول، تورم، ناراحتی و حساسیت ممکن است بیشتر باشد و سپس به‌تدریج کاهش پیدا کند. بهبود اولیه اغلب زودتر از تثبیت کامل بافت اتفاق می‌افتد. در بسیاری از بیماران، طی یک تا دو هفته شرایط محل جراحی به شکل محسوسی بهتر می‌شود، اما شکل و وضعیت نهایی لثه ممکن است برای مدت طولانی‌تری تغییر کند. بنابراین نباید ظاهر لثه در روزهای اول را نتیجه نهایی درمان در نظر گرفت.

زمان بازگشت به فعالیت‌های روزمره نیز به وسعت جراحی و شرایط فرد بستگی دارد. فعالیت‌های سنگین و ورزش شدید ممکن است در روزهای ابتدایی محدود شوند و زمان مناسب شروع مجدد آنها باید توسط پزشک مشخص شود.

قبل و بعد از پیوند لثه چه تغییری ایجاد می‌شود؟

قبل از درمان، ممکن است بخشی از ریشه دندان نمایان باشد و خط لثه در مقایسه با دندان‌های مجاور نامنظم به نظر برسد. پس از پیوند، بافت جدید به‌تدریج در محل تثبیت می‌شود و ظاهر آن در طول دوره ترمیم تغییر می‌کند.

در روزهای ابتدایی ممکن است لثه متورم یا تغییررنگ‌یافته به نظر برسد. این ظاهر با نتیجه نهایی یکسان نیست و ارزیابی نتیجه باید پس از طی شدن مراحل ترمیم انجام شود. میزان پوشش ریشه نیز به شدت تحلیل، شکل ناحیه، وضعیت بافت بین دندان‌ها و سایر عوامل بستگی دارد؛ بنابراین نمی‌توان برای تمام بیماران یک نتیجه ظاهری مشابه پیش‌بینی کرد.

عوارض پیوند لثه چیست؟

پیوند لثه مانند هر اقدام جراحی ممکن است با عوارض یا علائم موقتی همراه باشد. تورم، درد یا ناراحتی، خونریزی محدود، حساسیت و تغییر موقت ظاهر لثه از مواردی هستند که ممکن است در دوره ابتدایی ترمیم دیده شوند. در موارد کمتری نیز مشکلاتی مانند عفونت، خونریزی قابل توجه یا اختلال در ترمیم بافت ممکن است ایجاد شود. در صورت خونریزی شدید، درد غیرقابل کنترل، تب، ترشح غیرطبیعی یا تشدید علائم، باید در اسرع وقت محل جراحی توسط پزشک بررسی شود.

انتخاب روش مناسب، بررسی دقیق وضعیت لثه و رعایت اصول جراحی و مراقبت‌های بعد از آن می‌تواند در کاهش احتمال بروز مشکلات نقش داشته باشد. در صورت مراجعه به دکتر علی قمری، وضعیت لثه و شرایط دندان‌ها پیش از درمان بررسی می‌شود و روش مناسب بر اساس شرایط هر فرد انتخاب خواهد شد؛ با این حال، مانند هر درمان جراحی، نمی‌توان احتمال بروز عوارض را به‌طور کامل منتفی دانست.

آیا نتیجه پیوند لثه دائمی است؟

ماندگاری پیوند لثه به شرایط اولیه لثه، علت تحلیل، تکنیک مورد استفاده و مراقبت‌های بعد از درمان بستگی دارد. بافت پیوندشده در شرایط مناسب می‌تواند برای مدت طولانی در محل باقی بماند، اما هیچ درمانی نمی‌تواند از ایجاد مشکلات جدید در سایر قسمت‌های لثه جلوگیری کند.

برای حفظ نتیجه، رعایت بهداشت دهان، استفاده صحیح از مسواک، کنترل بیماری‌های لثه و مراجعه منظم برای معاینه اهمیت دارد. همچنین اگر تحلیل به دلیل فشار مکانیکی یا عادت خاصی ایجاد شده باشد، اصلاح آن عامل ضروری است. بنابراین ماندگاری نتیجه فقط به خود جراحی وابسته نیست و وضعیت لثه در سال‌های بعد نیز باید مورد توجه قرار گیرد.

پیوند لثه بهتر است یا روش‌های دیگر درمان تحلیل لثه؟

پاسخ این سوال به شرایط هر بیمار بستگی دارد. اگر تحلیل لثه خفیف باشد و علت آن قابل کنترل باشد، ممکن است ابتدا اصلاح روش مسواک زدن، کنترل پلاک و درمان بیماری لثه در نظر گرفته شود. در مقابل، اگر ریشه دندان نمایان شده، بافت لثه بسیار نازک باشد یا تحلیل به‌گونه‌ای باشد که نیاز به افزایش بافت نرم وجود داشته باشد، پیوند می‌تواند یکی از گزینه‌های درمانی باشد.

در برخی بیماران نیز ممکن است درمان‌های دیگری در کنار پیوند یا به‌جای آن مطرح شوند. بنابراین انتخاب روش نباید صرفا بر اساس میزان عقب‌رفتگی ظاهری انجام شود و شرایط دندان، لثه و علت ایجاد مشکل باید به‌صورت کامل بررسی شود.

هزینه پیوند لثه چقدر است؟

هزینه پیوند لثه برای همه افراد یکسان نیست و نمی‌توان بدون معاینه، مبلغ دقیقی برای آن تعیین کرد. تعداد دندان‌ها یا نواحی نیازمند درمان، میزان تحلیل لثه، نوع تکنیک انتخاب‌شده و مقدار بافت مورد نیاز از عواملی هستند که می‌توانند هزینه نهایی را تغییر دهند. همچنین در صورتی که بیماری لثه یا مشکل دیگری وجود داشته باشد، ممکن است پیش از پیوند به درمان‌های تکمیلی نیاز باشد.

در مطب دکتر علی قمری، هزینه پس از بررسی وضعیت لثه و مشخص شدن برنامه درمان تعیین می‌شود. نوع پیوند، وسعت ناحیه مورد درمان و نیاز یا عدم نیاز به اقدامات تکمیلی در برآورد هزینه در نظر گرفته می‌شود؛ بنابراین بهتر است به‌جای اتکا به قیمت‌های عمومی، هزینه بر اساس شرایط واقعی هر بیمار مشخص شود.

سوالات متداول

جمع‌بندی

پیوند لثه روشی برای افزایش حجم یا ضخامت بافت لثه و درمان برخی موارد تحلیل و عقب‌رفتگی لثه است. این درمان می‌تواند در شرایط مناسب برای پوشاندن ریشه نمایان‌شده، کاهش برخی مشکلات ناشی از تحلیل و اصلاح فرم خط لثه مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، همه افرادی که دچار تحلیل لثه هستند به جراحی نیاز ندارند. علت تحلیل، میزان عقب‌رفتگی، ضخامت بافت، وضعیت دندان و شرایط لثه در انتخاب درمان نقش دارند. بنابراین بهترین روش پیوند لثه تنها پس از معاینه و بررسی دقیق مشخص می‌شود. رعایت مراقبت‌های بعد از جراحی و اصلاح عواملی که باعث تحلیل لثه شده‌اند نیز برای حفظ نتیجه اهمیت دارد. اگر متوجه نمایان شدن ریشه دندان، عقب‌رفتگی لثه یا حساسیت جدید در دندان‌ها شده‌اید، ارزیابی تخصصی می‌تواند مشخص کند که پیوند لثه برای شما مناسب است یا روش درمانی دیگری باید بررسی شود.