دکتر علی قمری » کاشت ایمپلنت » بیماری پری ایمپلنت
مدت زمان مطالعه ۶ دقیقه

بیماری پری ایمپلنت

بیماری پری ایمپلنت

یک مشکل جدی این است که ایمپلنت ها ، چه از نظر درمانی و چه از نظر اپیدمیولوژی ، قابل آسیب دیدن هستند. با گسترش عمل کاشت ایمپلنت که بسیاری از افراد در سال تحت جراحی ایمپلنت دندان قرار می گیرند ، فراوانی بیماری پری ایمپلنت بسیار گسترش یافته است. تظاهرات بالینی بیماری های ایمپلنت ، به ترتیب موکوزیت پری ایمپلنت و پری ایمپلنتیت ، بیماری های لثه و پریودنتیت است.

بیماری های ایمپلنت دندان

با این حال ، بسیاری از شبهات در مورد ویژگی های آن باقی مانده است. معیارهای تشخیص رسمی ، که در سطح جهان توسط جامعه دندانپزشکی به رسمیت شناخته شده است ، هنوز معرفی نشده اند. آخرین مطالعات با استفاده از روشهای متاژنومیک بر فرض برابری میکروبی بین شکافهای پریودنتال و پری ایمپلنت تردید دارند. تحقیقات بیشتری در مورد ویژگی های بیماری پری ایمپلنت در مراحل اولیه باقی مانده است. علاوه بر این ، یک درمان معمول پذیرفته شده برای آن وجود ندارد. در هر صورت ، اگرچه شواهد تاکنون جمع آوری شده محدود است ، اما برای درک بهتر و نهایتا جلوگیری از این بیماری ، باید از وضعیت فعلی علم در مورد این موضوع آگاه باشیم.
دکتر علی قمری متخصص ایمپلنت دندان در خصوص بیماری های پری ایمپلنت نیز بیشتر توضیح خواهند داد.

جراحی ایمپلنت دندان

جراحی و قراردادن ایمپلنت دندان بیش از 30 سال است که به عنوان یک جایگزین طولانی مدت برای دندان های از دست رفته شناخته شده است.

بیماری های پری ایمپلنت

با این وجود ، عوارض احتمالی ناشی از این گزینه درمانی ، از همان ابتدا توجه محققان را به خود جلب کرده است. متخصص ایمپلنت توجه خود را به تأثیر تجمع پلاک و عفونت پایدار باکتریایی در اطراف ایمپلنت ها معطوف کرده است. به همین دلیل از ابتدای شروع جراحی ایمپلنت دندان، متخصص ایمپلنت دندان توصیه های زیادی در خصوص حفظ بهداشت دهان و دندان در اختیاران بیماران می گذارند که در صورت عدم رعایت آن ها ممکن است پری ایمپلنت رخ دهد.

بیماری پری ایمپلنت از نظر پیشگیری و درمان به کانون اصلی توجه متخصص ایمپلنت دندان قرار گرفته زیرا ممکن است بعد از این جراحی عوارضی را برای بیماران ایجاد شود. به همین دلیل بعد از قرار دادن ایمپلنت ها ، مراقب های بعد از آن بسیار مهم بوده تا نتیجه جراحی ایمپلنت دندان پایدار و ماندگار باشد. احتمال وجود خونریزی در پروب در زمان ابتلا به موکوزیت پری ایمپلنت و کاهش استخوان ازطراف ایمپلنت در پری ایمپلنت ها وجود دارد.

با این حال هیچ اطلاعات خاصی در مورد میزان عمق پروب تعیین شده که بتوان توسط آن میزان موکوزیت پری ایمپلنت را مشخص کرد وجود ندارد ولی برخی از موارد هستند که می توانند در کاهش عوارض و بیماری های اطراف ایمپلنت موثر باشند.

در واقع ، متخصص ایمپلنت دندان بعد از بررسی های انجام شده، مشخص می کرد كه خصوصیات پروب و طراحی و ویژگی های سطح كاشت ایمپلنت باعث می شود كه پروب غیر قابل دسترسی بوده یا در برابر نفوذ باکتری ها مقاومت شده و تا حدود زیادی از ابتلا به بیماری های مربوط به پروب بکاهد.
با این حال کاهش بافت حاشیه ای اطراف ایمپلنت دندان می تواند به عنوان یك شاخص برای از بین رفتن استخوان منجر شود.

بروز بیماری پری ایمپلنت به دلیل عدم تعادل بین باکتری و دفاع میزبان (بیمار) ایجاد می شود.
به منظور تشخیص میزان تخریب ایمپلنت ها یا بیماری های پری ایمپلنت، از رادیوگرافی دندان ها استفاده می شود. هدف از این بررسی ارزیابی میزان BOP است که این نشان دهنده وجود التهاب در مخاط حائل ایمپلنت هاست.
این التهاب ها نشان دهنده بیمار بودن بافت های پشتیبان ایمپلنت است. بعد از بروز این عارضه بررسی های لازم توسط متخصص ایمپلنت باید انجام شود تا عوارض احتمالی پری ایمپلنت ها که شامل از بین رفتن چسبندگی لثه ها و کاهش میزان حمایت استخوانی از ایمپلنت ها می شود، بروز نکند و یا افزایش پیدا نکند.
برای ارزیابی احتمالی استخوان های تحلیل رفته بیمار باید به طور مرتب رادیوگرافی انجام شود.

بیماری های ایمپلنت دندان

طبقه بندی پری ایمپلنت ها و تحلیل استخوان فک

این طبق بندی به عنوان معیاری تشخیصی است که میزان تحلیل و از بین رفتن استخوان را بعد از جراحی ایمپلنت دندان مشخص می کند.
به طور کلی این تحلیل استخوان به سه دسته تقسیم می شود:

بیشتر بخوانید
دلایل شکستن ایمپلنت های دندان

زودرس

با PD ≥4 میلی متر و از دست دادن استخوان کمتر از 25 درصد از طول کاشت.

متوسط

با PD ≥6 میلی متر و ریزش استخوان بین 25 تا 50 درصد از طول کاشت.

پیشرفته

با PD ≥8 میلی متر و از دست دادن استخوان بیش از 50 of از طول کاشت.

یک مزیت قابل توجه این طبقه بندی ، ارزیابی از دست دادن استخوان از نظر درصد طول کل ، به جای میلی متر است (از آنجا که هر کاشت طول متفاوتی دارد و هر سیستم ایمپلنت دندان شکل متفاوتی دارد).

پیش نیازهای تشخیصی این طبقه بندی وجود التهاب و از بین رفتن پیشرونده استخوان است. التهاب بالینی به عنوان وجود BOP یا پرشدگی در دو منطقه از شش ناحیه اطراف ایمپلنت تعریف شده است. از دست دادن استخوان توسط متخصص ایمپلنت دندان دیده و مشخص می شود و اندازه گیری بر روی رادیوگرافی هایی كه مرتباً گرفته شده بود ، این میزان را تعریف می کند.

به طور کلی در نظر گرفته شده است که میکروب های sub gingival در ایمپلنت های بیمار دارای مشخصات کاملاً مشترک است. یک مطالعه اولیه نشان داد ، در حالی که جمعیت میکروبی اطراف ایمپلنت های سالم دارای میزان بالای سلولهای گرم مثبت کوکسوئید بودند با افزایش PD و التهاب لثه مواجه شده اند.

پوشش کامل سطح ایمپلنت توسط گونه های مختلف میکروبی در 30 دقیقه پس از قرار دادن ایمپلنت شروع به تکثیر می شود و بار باکتری ها برای هفته اول به همان اندازه باقی می مانند. بین هفته اول و دوازدهم پس از عمل ، بار باکتری برای چندین گونه به طور قابل توجهی بیشتر می شود که این سبب می شود تا بیماری هایی در ناحیه جراحی رخ دهد.

یک مشکل جدی این است که ایمپلنت ها ، چه از نظر درمانی و چه از نظر اپیدمیولوژی ، قابل آسیب دیدن هستند. با گسترش عمل کاشت ایمپلنت که بسیاری از افراد در سال تحت جراحی ایمپلنت دندان قرار می گیرند ، فراوانی بیماری پری ایمپلنت بسیار گسترش یافته است. تظاهرات بالینی بیماری های ایمپلنت ، به ترتیب موکوزیت پری ایمپلنت و پری ایمپلنتیت ، بیماری های لثه و پریودنتیت است.دکتر علی قمری متخصص ایمپلنت دندان در غرب تهران به توضیح انواع روش های ایمپلنت دندان  و مزایای هر کدام از این ها خواهند پرداخت. دکترعلی قمری متخصص ایمپلنت در غرب تهران می توانند شما عزیزان را در خصوص بیماری ایمپلنت دندان  راهنمایی کنند. برای دریافت مشاوره و راهنمایی بیشتر می توانید با شماره های 02144092889 و 02144093978 تماس حاصل نمایید. همچنین از طریق اینستاگرام ارتباط  برقرار کنید. 

طبق مطالعات ذکر شده در بالا ، ترکیب باکتریایی پری ایمپلنت از دندانهای همسایه انتقال پیدا می کند. این بدان معناست که میکروب روی دندانهای طبیعی است و آن ها به عنوان مخزن در اطراف ایمپلنت ها می باشند.
به منظور درمان بیماری های ایمپلنت دندان انجام نکات زیر ضروری است.

  • حفظ بهداشت دهان و دندان
  • حفظ سلامت ایمپلنت ها
  • مصرف دارو های تجویز شده توسط متخصص ایمپلنت دندان
  • ویزیت های دوره ای
  • عکس برداری های دوره ای از ایمپلنت ها

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4928203/

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: میانگین: ]

فارغ التحصیل از دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی در مقطع دکترای دندانپزشکی عمومی و فارغ التحصیل از دانشکده دندانپزشکی همدان در مقطع تخصص پریودانتیکس (جراحی لثه و ایمپلنت) و دارای بورد تخصصی پریودانتیکس، با بیش از یک دهه سابقه فعالیت درمانی حرفه ای می باشد.

پرسش و پاسخ تکمیلی

سوالات شما در اسرع وقت پاسخ داده شده و از طریق ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد

0 دیدگاه
یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه + دوازده =

Call Now Buttonتماس با دکتر قمری